Η μουσική και οι ιστορίες που γράφω γεννήθηκαν από την ίδια ανάγκη, και παραμένουν, σε μεγάλο βαθμό, μοναχικές. Δεν τις φτιάχνω για να τις μοιραστώ. Τις φτιάχνω γιατί κάτι μέσα μου επιμένει να βγει. Η μουσική μου είναι cinematic, orchestral, γεννημένη από τους ίδιους κόσμους που χτίζω εδώ και χρόνια , μια προσπάθεια να δώσεις σχήμα σε πράγματα που δεν χωράνε σε λέξεις. Και οι ιστορίες κάνουν το αντίθετο: παίρνουν αυτό που νιώθεις και το ντύνουν με λέξεις, με χαρακτήρες, με στιγμές που μένουν. Και τα δύο γεννιούνται στο σκοτάδι, χωρίς κοινό. Εκεί είναι που αποκτούν νόημα.

Το stream είναι κάτι διαφορετικό. Εκεί επιλέγω παιχνίδια που έχουν κάτι να πουν, κόσμους που αξίζει να εξερευνήσεις, χαρακτήρες που θυμάσαι καλά μετά τους τίτλους τέλους, στιγμές που σε αγγίζουν χωρίς να ξέρεις γιατί. Και το ωραίο είναι να τα ζεις μαζί με άλλους ανθρώπους. Να βλέπεις κάποιον να ανακαλύπτει κάτι που εσύ ήδη αγαπάς και να θυμάσαι πώς ήταν την πρώτη φορά που το ένιωσες κι εσύ. Αυτές είναι οι στιγμές που γίνονται οι ιστορίες.. αναμνήσεις.