‍

Εντιμότητα Μεταξύ Κλεφτών

Ας είμαστε ειλικρινείς. Όταν ακούς "ταινία βασισμένη σε rpg", το μυαλό σου πάει σε κάτι τριτοτέταρτους ρόλους, με φθηνά effect και σενάριο που δεν βγάζει και πολύ νόημα. Εδώ όμως η έκπληξη ήταν ευχάριστη. Το Dungeons & Dragons: Honor Among Thieves (2023) δεν είναι απλώς μια ταινία φαντασίας, είναι μια διασκεδαστική περιπέτεια, και αυτό το πέτυχε επειδή δεν πήρε τον εαυτό του πιο σοβαρά από όσο χρειαζόταν.

Ξέχνα τους γυαλιστερούς ιππότες και τις κλισέ προφητείες, γιατί αυτή η ιστορία ακολουθεί μια ομάδα απο "losers". Έναν bard (Chris Pine) που το μόνο του ταλέντο είναι να καταστρώνει σχέδια που συνήθως αποτυγχάνουν, μία barbarian (Michelle Rodriguez) που λύνει όλα τα προβλήματα με το τσεκούρι της, έναν wizard (Justice Smith) που έχει θέματα αυτοπεποίθησης και μία druid (Sophia Lillis) που αντιπαθεί τους ανθρώπους. Αυτοί οι τύποι δεν είναι οι ήρωες που θα έσωζαν τον κόσμο από επιλογή, αλλά από ανάγκη, και αυτό ίσως είναι που τους κάνει τόσο συμπαθείς.

Σαν Ένα Καλοστημένο D&D Session

Το εντυπωσιακό με τους σκηνοθέτες (John Francis Daley & Jonathan Goldstein), είναι οτι κατάφεραν να μεταφέρουν μεγάλο κομμάτι της μαγείας του παιχνιδιού, από το τραπέζι στην οθόνη. Αν είσαι παίκτης του D&D θα ενθουσιαστείς με τα τέρατα, τα ξόρκια και τις λεπτομέρειες, που είναι πιστά στο παιχνίδι.
Και εδώ θα ήθελα να σταθώ για λίγο.
Η εμφάνιση των Thayans - γνωστοί και μισητοί red wizards στον κόσμο του Faerûn -  ήταν ένα πολύ έξυπνο touch. Όντας παίκτρια του D&D , όταν τους είδα στην οθόνη, η πρώτη μου αυθόρμητη αντίδραση ήταν μία: "Ρε, Fireball! Ρίξτε τους ένα Fireball να εξαφανιστούν!!!". Αυτό το συναίσθημα, το να θέλεις να αρπάξεις το εικοσάπλευρο ζάρι και να τους αφανίσεις, η ταινία το πετυχαίνει στο 100%. Δείχνει ότι οι δημιουργοί δεν έβαλαν απλώς "κακούς μαγους" για να γεμίσουν το κάδρο, αλλά σεβάστηκαν το lore και τους παλιούς παίκτες.

Αν όμως δεν έχεις ιδέα από D&D, πάλι θα περάσεις καλά. Γιατί? Γιατί η ταινία έχει έξυπνο χιούμορ που δεν θυμίζει Marvel, έχει φοβερά practical effects αντί για ψεύτικο CGI, και μια δράση που σε κρατάει σε εγρήγορση, χωρίς να σε κουράζει.

Θέλω να σταθώ στον Chris Pine, ο οποίος υποδύεται τον Edgin με μία τέτοια χαλαρότητα και αυτοσαρκασμό που σε κάνει να χαμογελάς ακόμα και στις πιο δύσκολες στιγμές. Αλλά και στον Hugh Grant που ως "γλοιώδης κακός" της υπόθεσης, είναι απλά απολαυστικός.

Στην ουσία η ταινία σου περνάει κάποια από τα συναισθήματα που νιώθεις όταν παίζεις με τους φίλους σου. Το χάος, τις αποτυχίες, το γέλιο και εκείνη την αίσθηση ότι, παρόλο που όλα πάνε στραβά, στο τέλος η παρέα θα βρει ξανά τον τρόπο να τα καταφέρει.

Η Σκοτεινή Πλευρά που Δεν Είδαμε

Ως παίκτρια του Dungeons & Dragons όμως, ξέρω καλά ότι κάποιες στιγμές, το παιχνίδι μπορεί να γίνει πολύ πιο βαθύ και σκοτεινό. Όταν κάθεσαι στο τραπέζι, το D&D δεν είναι μόνο “πλάκα”. Έχει έντονα συναισθήματα, βαθιές συγκρούσεις, ηθικά διλήμματα και αποφάσεις που πάντα έχουν το τίμημά τους. Είναι εκείνες οι στιγμές που η ατμόσφαιρα βαραίνει και κάθε ζαριά μπορεί να σημαίνει λύτρωση… ή καταστροφή.

Το Dungeons & Dragons: Honor Among Thieves επιλέγει συνειδητά να μείνει στην επιφάνεια. Στην “ασφάλεια” της κωμωδίας. Και δυστυχώς, χάνει την ευκαιρία να αγγίξει το πραγματικό δραματικό βάρος αυτού του κόσμου.

Στο τέλος της ημέρας, παραμένει μια τίμια επιλογή αν ψάχνεις κάτι ελαφρύ. Για κάποιον που δεν έχει ακουμπήσει ποτέ εικοσάπλευρο ζάρι, λειτουργεί απόλυτα ως μία διασκεδαστική περιπέτεια. Για εκείνον που μπαίνει τώρα σε αυτόν τον μαγικό κόσμο, αποτελεί μια φιλική εισαγωγή. Για εμάς όμως, που γνωρίζουμε τι πραγματικά μπορεί να προσφέρει το παιχνίδι, μοιάζει περισσότερο με μια όμορφη βιτρίνα. Πολύ ευχάριστη, αλλά όχι ολοκληρωμένη.

Και σε αφήνει με μια σκέψη.
Πώς θα ήταν, αν τολμούσε να δείξει και την πιο ωμή πλευρά του παιχνιδιού;

Είδος: Fantasy, Action, Comedy, Adventure
Που μπορώ να το δω: Apple TV
Βαθμολογία: Dungeon Master Approves / 10

‍